Dijital dünyada genç erkeklerin yönlendirildiği 'manosphere' yapısının organik bir hareket değil, milyarlarca dolarlık bir ekonomik düzenek olduğu ortaya çıktı. Reset Tech ve Equimundo tarafından hazırlanan 153 sayfalık rapor, genç erkeklerin ekonomik kaygıların ve yalnızlığın istismar edilmesiyle ücretli topluluklara, denetimsiz takviyelere ve kripto şemalarına yönlendirildiğini belgeliyor.

Algoritmalarla Kurgulanan Mağduriyet

Araştırmaya göre süreç, genç erkeklerin flört, finans veya spor gibi konularda kişisel gelişim içerikleri aramasıyla başlıyor. Kötü niyetli aktörler, bu kişilerin savunmasız olduğu noktaları belirleyerek gerçek ekonomik sorunları kadınlara, göçmenlere veya yabancı işçilere yönelik bir saldırı gibi sunuyor. Bu yöntemle gerçek ekonomik kaygılar, belirli hedeflere yönelik bir öfkeye dönüştürülerek ticari bir kazanç kapısı haline getiriliyor.

Yüksek Kazançlı 'Koçluk' ve Üyelik Sistemleri

Sisteme dahil olan erkeklere, ortak bir mağduriyet hissi üzerinden şüpheli çözümler pazarlanıyor. Raporda, Andrew Tate'in aylık 99 dolar abonelik ücreti olan 'Real World' platformundan yıllık brüt 184 milyon dolar gelir elde ettiği tahmin ediliyor. Uzmanlar; geri dönüştürülmüş içerikler, ortaklık piramitleri ve yanıltıcı referanslar içeren bu yapıları 'ölçeklendirilmiş dolandırıcılık' olarak tanımlıyor.

Dijital Platformlardaki Gelir Tablosu

Yayıncılar ve içerik üreticileri üzerinden yürüyen bu endüstride rakamlar dikkat çekiyor. Adin Ross gibi üst düzey yayıncıların saatlik yayın gelirlerinin 30 bin ile 50 bin dolar arasında olduğu belirtilirken, Joe Rogan gibi isimlerin konuşma ücretlerinin 200 bin doların üzerine çıktığı ifade ediliyor. En popüler içerik üreticilerinin sponsorluk, kurs ve üyeliklerle yıllık 1 milyon ile 10 milyon dolar arasında gelir kazandığı hesaplanıyor.

Ne anlama geliyor?

Bu durum, dijital platformların çalışma mekanizmasının nasıl bir ekonomik modele dönüştüğünü gösteriyor. Kişiselleştirilmiş öneri sistemleri, kullanıcıyı belirli bir duygu durumuna hapsederek benzer içeriklerle çevreliyor. Bu süreçte, bireyin yaşadığı sosyal veya finansal sorunlar, çözüm odaklı bir hizmetten ziyade sürekli ödeme yapmayı gerektiren abonelik sistemlerine yönlendiriliyor.

Kullanıcılar için bu durum, gerçek bir gelişim sağlanmasından ziyade, aidiyet hissinin parayla satıldığı bir yapıya girmek anlamına geliyor. Özellikle finansal okuryazarlığı düşük veya sosyal izolasyon yaşayan kişiler, yüksek bedelli eğitim programları ve denetimsiz ürünler aracılığıyla maddi kayba uğratılıyor. Güven ilişkisi üzerinden kurulan bu dijital döngü, somut bir yetkinlik kazandırmak yerine, kullanıcının sistem içinde kalmasını sağlayan psikolojik tetikleyicilerle çalışıyor.