Meta, yapay zeka gelişimi için kurduğu devasa veri merkezlerini doğrudan gelire dönüştürmek amacıyla yeni bir bulut altyapı işi kurmaya hazırlanıyor. Bloomberg tarafından rapor edilen gelişmeye göre şirket, hem yapay zeka hesaplama gücünü hem de kendi modellerini dışarıya satmayı planlıyor. Bu stratejik hamle, Meta'yı Amazon Web Services, Google Cloud ve Microsoft Azure gibi sektörün devleriyle doğrudan rekabet noktasına taşıyor.

Meta Compute İle Yeni Gelir Kapısı

Şirket içinde Meta Compute olarak adlandırılan bu yeni girişim; altyapı başkanı Santosh Janardhan, Meta Superintelligence Labs lideri Daniel Gross ve başkan Dina Powell McCormick tarafından yönetilecek. Zuckerberg daha önce Mayıs ayında, yapay zeka süper zekasını geliştirme stratejisinin bir parçası olarak bulut bilişim işinin masada olduğunu belirtmişti.

Devasa Yatırımlar ve Altyapı Gücü

Meta, yapay zeka altyapısı için gelecek yıllarda 182,9 milyar dolar harcamayı taahhüt etti. Bu yatırımlar kapsamında Louisiana ve Ohio'da büyük projeler yürütülüyor. Özellikle Mark Zuckerberg'in Manhattan büyüklüğünde olduğunu ifade ettiği Ohio projesinin bu yıl faaliyete geçmesi bekleniyor.

Hesaplama Gücü ve Model Satışı

Şirketin, CoreWeave'in iş modeline benzer şekilde ham hesaplama kapasitesini satmayı düşündüğü belirtiliyor. Ayrıca AWS'nin yöntemini izleyerek, kendi altyapısında barındırdığı Muse Spark gibi kapalı kaynaklı modelleri de kullanıma sunabileceği bildiriliyor. Bu hamle, SpaceX'in xAI aracılığıyla benzer bir yol izleyerek Colossus 1 veri merkezinin kapasitesini Anthropic, Google ve Reflection AI'a kiralamasının ardından geldi.

Ne anlama geliyor?

Bulut bilişim mekanizması, yüksek performanslı donanımların merkezi bir konumda toplanıp internet üzerinden ihtiyacı olan kullanıcılara kiralanması esasına dayanır. Özellikle veri işleme kapasitesinin çok yüksek olduğu süreçlerde, şirketler kendi donanımlarını satın almak yerine bu kapasiteyi dışarıdan kiralayarak maliyetlerini düşürür ve hıza erişirler.

Bu durum, teknoloji dünyasında donanım sahipliğinin yazılım geliştirme kadar kritik hale geldiğini göstermektedir. Kendi işlem gücünü yöneten yapılar, dışa bağımlılığı azaltırken aynı zamanda kullandıkları donanımların işletme maliyetlerini diğer kullanıcılardan aldıkları ücretlerle karşılayabilirler. Son kullanıcılar için ise bu süreç, daha gelişmiş işlem kapasitelerine daha kolay erişim anlamına gelmektedir.