Sinema dünyasında yeni bir romantik komedi One Night Only, beklenmedik bir distopyayı ele alıyor: yasalar tarafından zorunlu kılınan tek bir gece dışında bekar insanların cinsel ilişkiye giremeyeceği bir New York. Film, bu kaotik dünyada iki kişinin birbirlerine defalarca rastlaması ve aralarındaki çekimi işlemesi etrafında şekilleniyor.

Teknoloji Destekli Kontrol Sistemi

Filmde bu kısıtlayıcı yasanın uygulanması son derece ilginç bir teknoloji yardımıyla gerçekleşiyor. Tüm yetişkinlere zorunlu olarak cilt altına yerleştirilen takip çipleri ve renk değiştiren dövmeler aracılığıyla insanların durumu izleniyor. Bekar olduğu sürece bu dövmeler kırmızı kalıyor; evlenince yeşile dönüşüyor. "Tek Gece" denilen cinsel ilişkiye izin verilen gün geldiğinde ise kırmızı dövmeler geçici olarak yeşile dönüşüyor.

Sistemin Paradoksal Yönü

Kontrol mekanizması dopamin ve diğer erotik nörokimyasalların ölçümüne dayanıyor. Yakınlarda bulunan iki kişide bu maddelerin seviyesi yükseldikçe, sistem bir ihlal olarak algılıyor ve tutuklamaya kadar gidebiliyor. Filmde polis güçlerince uygulanıyor olsa da, bu sistem pek çok soruyu da beraberinde getiriyor: İki kişi aynı anda sevimli bir hayvanı görseler? Ortak ilaç kullanıma ne olur? Oda arkadaşları varsa sorun yaşanır mı?

Komedi ve Kimyadan Meydana Gelişim

Monica Barbaro ve Callum Turner'ın başrollerde yer aldığı filmde, bu absürd dünya kurallarına rağmen karşılıklı çekim ve romantik gerilim ön planda tutuluyor. Film alaycı bir David Wain tarzı komedi anlayışıyla, absürdlüğünü bilmeceli sorularla yoğunlaştırıyor. Verilen yanıtlardan daha fazla soru doğarken, karakterlerin arasındaki kimya izleyiciyi bu garip uzay-zaman içinde tutmaya yetiyor.

Ne anlama geliyor?

Beden izlemesi ve cinselliğin teknoloji aracılığıyla denetlenmesi konusu, uzun süredir bilim kurgu yazınında ve sinemasında işlenen bir temadır. Böyle bir senaryo, toplumsal kontrol mekanizmalarının ne kadar ileri gidebileceğini sorgulamaktadır. Filmde görülen nörokimyasal izleme, teorik olarak biyometrik veri toplama teknolojilerine dayanmaktadır. Gerçek dünyada da yüzü tanıma, konum izleme ve davranış analizi gibi sistemler, bireylerin hareketlerinin belirli düzeyde takip edilebilmesini mümkün kılmaktadır.

Bir romantik komedi olarak sunulan bu film, aslında distopik bir kontrol sistemi altında kişisel özgürlüğün ne kadar sınırlandırılabileceğini ve insanlar arasındaki doğal çekimin hiçbir yasa tarafından tamamen bastırılamayacağını göstermektedir. Sistemin eksiklikleri ve muğlak yönleri, filmde hem komik öğeler hem de sorgulanan hukuki mekanizmalar olarak karşımıza çıkmaktadır.