Birleşik Krallık'taki ikinci el kitapçılar, beklenmedik bir talep artışıyla satışlarında büyük bir patlama yaşıyor. Ancak bu durumun arkasındaki neden, kitap dünyasında endişelere yol açan bir yönteme dayanıyor.

Yapay Zeka Eğitimi İçin 'Yıkıcı Tarama'

BBC'nin haberine göre, Barter Books'un kurucusu Stuart Manley, tek bir siparişle normalde bir haftalık kazancını elde ettiğini açıkladı. Benzer bir durum Londra'daki Walden Books işletmecisi David Tobin için de geçerli. Sektördeki bu canlanmanın temel sebebi, yapay zeka modellerini eğitmek için kullanılan 'yıkıcı tarama' (destructive scanning) yöntemi olarak belirtiliyor.

Kitapların Fiziksel Olarak Yok Edilmesi

404 Media'nın aktardığı bilgilere göre, yapay zeka şirketleri insan eliyle yazılmış temiz verilere ihtiyaç duyuyor. Özellikle 2022 sonrası yayınlarda yapay zeka çıktıları bulunabildiği için eski kitaplar daha değerli hale geldi. Anthropic şirketinin 'Project Panama' kod adlı planında, kitapların taranmasının ardından fiziksel kopyaların imha edildiği ortaya çıktı. Mahkeme kararları, korsan yayıncılığın önüne geçmek için tek kopyanın taranıp ardından yok edilmesini yasal bir zorunluluk olarak görüyor.

Nadir Eserler Risk Altında

Edinburgh'daki McNaughtan's kitapçısının sahibi Derek Walker, milyonlarca basılan kitapların yok edilmesinin sorun olmadığını ancak 18. yüzyıla ait tek nüsha eserlerin satılmasının büyük bir risk taşıdığını vurguladı. Nadir teknik kitaplar, yapay zeka şirketleri için 'Kutsal Kase' olarak görülüyor çünkü bu eserler henüz dijital ortama aktarılmamış benzersiz bilgiler içeriyor.

Ne anlama geliyor?

Yapay zeka sistemlerinin geliştirilmesi için devasa miktarda veriye ihtiyaç duyulur. Bu süreçte internetteki veriler tükendiği için, şirketler fiziksel arşivlere ve basılı materyallere yönelir. Verilerin dijital ortama aktarılması işlemi, yüksek çözünürlüklü görüntüleme araçlarıyla gerçekleştirilerek metinlerin makine tarafından okunabilir hale getirilmesini sağlar.

Telif hakları ve korsanla mücadele kapsamında uygulanan bazı yöntemler, dijital kopyanın tek nüsha kalmasını gerektirir. Bu durum, basılı materyalin fiziksel formunun bozulmasına veya tamamen yok edilmesine yol açar. Sonuç olarak, sadece dijital bellekte yaşayan bir bilgi kaynağı oluşur ve fiziksel belgeye erişim tamamen ortadan kalkar.