Astronomlar, evrenin derinliklerinde güneş sistemimiz boyutlarında olan ve parlak kırmızı renkte ışık saçan bir kara delik yıldız tespit etti. James Webb Uzay Teleskobu (JWST) verilerine dayanan ve Nature dergisinde yayımlanan araştırma, kozmosun erken dönemlerine ışık tutuyor.

MoM-BH*-1: Yıldız Görünümlü Dev Kara Delik

Gözlemlenen ve MoM-BH*-1 adı verilen bu nesne, ilk bakışta dev bir yıldız gibi görünse de yaydığı enerji miktarıyla dikkat çekiyor. Araştırma ekibi, bu nesnenin nükleer füzyonla üretilebilecek herhangi bir yıldızdan yaklaşık 100 milyar kat daha fazla enerji yaydığını saptadı.

Gaz Katmanıyla Gizlenmiş Enerji Kaynağı

Nesnenin ışığının bir kısmının aniden kaybolması, bunun normal bir yıldız olmadığını kanıtlayan temel ipuçlarından biri oldu. Bilim insanları, merkezde maddeyi yutan bir kara deliğin bulunduğunu ve bu yapının etrafının son derece yoğun ve parlak bir gaz zarfıyla çevrili olduğunu belirtiyor. Bu gaz katmanı, kara deliğin yaydığı enerjiyi emerek dışarıya yıldız ışığına benzer bir görünüm veriyor.

Erken Evrenin Gizemli Kırmızı Noktaları

Evrenin henüz 660 milyon yaşında olduğu döneme ait olan bu bulgu, JWST tarafından sıkça rastlanan küçük kırmızı noktaların gizemini çözebilir. Çalışmanın başyazarı MIT bünyesinde görev yapan Rohan Naidu, MoM-BH*-1'in çevresindeki ana galaksiyi tamamen gölgede bırakacak kadar parlak olduğunu ve böylece saf bir kara delik yıldız ışığı gözlemlediklerini açıkladı.

Ne anlama geliyor?

Bu keşif, uzaydaki bazı yapıların aslında göründüğünden farklı mekanizmalarla çalıştığını göstermektedir. Normalde ışık yaymayan yoğun kütleli merkezlerin, çevrelerindeki yoğun gaz kütleleri sayesinde görünür hale gelmesi söz konusudur. Gaz tabakası, merkezden gelen yoğun enerjiyi filtreleyerek dışarıya belirli renklerde ışık yansıtması sağlar.

Süreç, çekim gücü çok yüksek olan bir merkezin çevresindeki gazı kendine çekmesi ve bu gazın sürtünme ile aşırı ısınarak parlaması prensibine dayanır. Bu durum, gökyüzündeki nesnelerin sınıflandırılmasında kullanılan mevcut yöntemlerin dışına çıkılmasını gerektirir ve çok uzak mesafelerdeki ışık analizlerinin nasıl yorumlanması gerektiği konusunda teknik bir temel sunar.