Kaliforniya eyaleti, toplam 351,7 milyar dolarlık yeni bütçe planı kapsamında, internet üzerinden indirilen yazılımları ilk kez satış vergisine tabi tutacak. Vali Gavin Newsom ve Demokrat yasama üyeleri tarafından onaylanan bu düzenleme ile fiziksel diskle satılan ürünlere uygulanan vergi sistemi, dijital indirmelere de genişletiliyor.

Yıllık 2 Milyar Dolarlık Ek Gelir Beklentisi

Bloomberg tarafından aktarılan verilere göre, 2028 mali yılından itibaren yürürlüğe girecek olan bu uygulama, eyalet kasasına yıllık 900 milyon dolar, yerel yönetimlere ise 1,1 milyar dolar ek gelir sağlamayı amaçlıyor. Eyalet Senatörü John Laird, dünyanın fiziksel disk kullanımını bıraktığını ancak vergi yasalarının bu değişime ayak uyduramadığını belirtti.

Sektörel Endişeler ve Ekonomik Önlemler

Düzenleme, Cumhuriyetçi kanatta tepkiyle karşılandı. Senatör Suzette Martinez Valladares, ofis uygulamalarından elektronik sağlık kayıtlarına kadar geniş bir yelpazedeki yazılım maliyetlerinin artmasının, işletmelerin maaş ödemelerini dahi etkileyebileceği uyarısında bulundu. Ayrıca Kasım ayındaki oylama ile OpenAI ve Anthropic gibi şirketlerin halka arzlarından gelen ani gelir artışlarının tasarruf edilmesi planlanıyor.

Sağlık ve Vergi Kredileri Düzenlemesi

Bütçede, federal sağlık fonlarındaki olası kesintilere karşı önlem olarak kamu hastanelerine 250 milyon dolar ve zor durumdaki hastanelere 90 milyon dolar kaynak ayrıldı. İşletme vergi kredileri için ise 2030 yılına kadar kalıcı bir üst sınır getirilecek; şirketler yıllık 5 milyon dolar veya vergi yükümlülüklerinin yüzde 70'i kadar kredi kullanabilecek.

Ne anlama geliyor?

Dijital ürünlerin vergilendirilmesi, geleneksel tüketim vergisi modellerinin güncellenmesi sürecidir. Eskiden sadece fiziksel bir taşıyıcıyla teslim edilen yazılımlar vergiye tabi iken, günümüzde teslimat yöntemi ağ üzerinden gerçekleşmektedir. Bu durum, verginin ürüne değil, teslimat biçimine odaklandığı eski sistemlerin, hizmet odaklı dijital ekonomiye uyarlanmasıdır.

Kullanıcılar açısından bu durum, abonelik veya tek seferlik satın alım şeklinde edindikleri dijital araçların nihai maliyetinin artması anlamına gelir. İşletmeler için ise operasyonel giderlerin yükselmesine yol açan bir maliyet unsuru olarak karşımıza çıkar. Sektörel düzeyde, dijital hizmetlerin maliyet yapısı fiziksel ürünlerle eşitlenmiş olur.