Nanjing Üniversitesi tarafından yürütülen yeni bir çalışma, Çin'in elektrikli araç (EV) üretiminde ihtiyaç duyulan kritik malzemelerin önümüzdeki yıllarda büyük ölçüde geri dönüşümden karşılanabileceğini ortaya koydu. Araştırmacılar, 2010 ile 2050 yılları arasındaki üretim talebi ve geri dönüştürülmüş malzeme arzını modelleyerek sektörün gelecekteki hammadde döngüsünü analiz etti.

Batarya ve Motor Bileşenleri Hedefte

Çalışma kapsamında hibrit, bataryalı elektrikli ve yakıt hücreli araçlarda kullanılan lityum, kobalt, nikel, manganez, fosfor, sodyum, kükürt ve grafit gibi batarya materyalleri ile elektrik motorlarında kullanılan bakır, neodyum, disprozyum, samaryum ve seryum gibi kritik elementler incelendi. Araştırmacılar, katı hal lityum ve sodyum bataryalar ile nadir toprak elementlerinin azaltıldığı motor teknolojilerine geçişi kapsayan dört farklı teknolojik senaryo üzerinde durdu.

Geri Dönüşüm Oranlarında Yüksek Hedefler

Çin'in güncel politikaları, belirli batarya elementlerinin geri dönüşüm oranlarını mevcut yüzde 40 seviyesinden en az yüzde 98'e çıkarmayı hedefliyor. Ayrıca, 2030 yılına kadar yeni araç satışlarında elektrikli araçların payının yüzde 45'ten yüzde 60'a yükseltilmesi amaçlanıyor. Modelde, ticari araçlardaki yoğun kullanım ve batarya değişim istasyonlarının etkisiyle, araçların ömrü dolmadan önce bataryaların yenilenmesinin geri dönüşüm hacmini artıracağı öngörülüyor.

Teknolojik Değişim ve Malzeme Arzı

Analizler, bazı elementlerin talebinin teknolojik değişimlerle azalabileceğini gösteriyor. Örneğin, sektör düşük kobaltlı batarya kimyalarına yöneldiğinde, geri dönüştürülmüş kobalt arzının talebi hızla aşabileceği belirtiliyor. Buna karşın nikel ve manganez gibi malzemelere olan ihtiyacın zamanla ciddi şekilde artabileceği ve bu durumun geri dönüşüm payının sabit kalmasına neden olabileceği ifade ediliyor.

Ne anlama geliyor?

Sektördeki hammadde döngüsü, kullanılan kimyasal yapıların zamanla değişmesi nedeniyle karmaşık bir hal almaktadır. Bir ürünün ömrü dolup geri dönüşüme gönderildiği sırada, üretim teknolojisinin farklı bir yapıya geçmiş olması, eski malzemelerin yeniden kullanım değerini düşürebilir. Bu süreç, madencilik faaliyetlerine olan bağımlılığı azaltırken çevresel etkilerin yönetilmesini sağlar.

Kullanıcılar açısından bu durum, batarya değişim sistemlerinin yaygınlaşması ve eski bataryaların üretim zincirine geri kazandırılmasıyla maliyetlerin dengelenmesi anlamına gelir. Teknik olarak dairesel ekonomi modeli, sınırlı doğal kaynakların sürekli olarak sisteme geri verilmesini sağlayarak üretim sürekliliğini destekler. Sektörel bazda ise bu yaklaşım, dışa bağımlılığı azaltan bir hammadde stratejisi olarak işlev görür.