Microsoft, New York Times ve diğer yayıncılar tarafından açılan telif hakkı davasında suntuğu yeni hukuki belgelerde, yapay zeka asistanı Copilot'un haber makalelerinden veya kitaplardan cümle düzeyinde kopya içerik üretmediğini öne sürdü. Şirketin avukatlık bürosu, keşif (discovery) aşamasında yayıncıların tuttuğu uzmanlara 8,2 milyon Copilot sohbet kaydını teslim etti. Bu kayıtlar, özellikle haber web sitelerini içeren anahtar kelimelerle eşleşen ve dolayısıyla en yüksek risk taşıyan konuşmalar olarak seçildi.

8,2 Milyon Kayıttaki Analiz Sonuçları

Microsoft'un iddiasına göre, bu devasa veri setinde yalnızca 59,545 sohbet, haber içerikleriyle en az 16 kelime ortak paylaşıyordu. Bu oran, toplam kayıtların yüzde 1'inin bile altında kalıyor. Soruşturma Gözlem Merkezi (CIR) için çalışan bir uzman, veri setinde kendi çalışmalarına ait 'önemli örtüşme' içeren 51 vakayı tespit etti. Yazarların açtığı dava kapsamında ise 8,2 milyon konuşmada, kaydedilen yanıtlardan yalnızca 24'ünün en az 30 eşleşen kelime içerdiği görüldü. Kitap tarafında da 212 kitap değerlendirildi ve bunlardan sadece 10'unda herhangi bir eşleşme bulundu.

New York Times'ın Tepkisi

New York Times'ın baş avukatı Ian Crosby, Microsoft'un bu sonuçlarına katılmadıklarını ve keşif sürecinde ortaya çıkan belgelerin tek bir sonuca işaret ettiğini belirtti. Crosby, 'Microsoft ve OpenAI, ticari ürünlerini geliştirmek için New York Times'tan çaldı; bu ürünler gazeteciliğimizin yerini alıyor, işimizi tehdit ediyor ve sektörümüzü zayıflatıyor' açıklamasını yaptı. Yayıncılar, yapay zeka modellerinin eğitiminde kendi içeriklerinin izinsiz kullanıldığını ve bu durumun haber endüstrisine zarar verdiğini savunmaya devam ediyor.

Ne anlama geliyor?

Yapay zeka modelleri, eğitildikleri devasa metin havuzlarını ezberleyip birebir çıkarmak yerine, metinler arasındaki istatistiksel kalıpları ve bağlamsal ilişkileri öğrenerek yeni cümleler üretir. Bu süreçte kullanılan 'grounding' veya bağlamsal destekleme, sistemin anlık soruyu yanıtlarken güncel ve kendinden emin kaynaklara dayalı yanıtlar vermesini sağlar. Hukuki tartışma, sistemin bu destekli yanıtlarının orijinal eserle arasındaki benzerlik sınırının nerede bittiği ve hangi noktada 'kopyalama' sayıldığı üzerine yoğunlaşır. Yayıncılar için asıl risk, okuyucunun haberin aslını okumadan yapay zeka özetine yönelmesiyle gelir; bu durum, dijital abone gelirlerinin azalmasına ve gazetecilik mesleğinin sürdürülebilirliğinin sorgulanmasına yol açar. Tüketici açısından ise, yapay zekanın verdiği bilgiin doğruluğu ve telif haklarına saygısı, içerik üreticilerinin maliyetlerini doğrudan etkiler ve uzun vadede bu tür teknolojilere erişim koşullarını yeniden şekillendirebilir.